Emre Efe
@Emrefe
Görmemiştim o güne dek
O parkı sanki
Başbaşa oturduk ya
O park bahçem
O bank evim gayri
Geçtin mi oradan bir kez daha?
Geldi mi aklına burada oturmuştuk diye?
Yaseminlerle paylaştın mı hatıralarımızı?
Banklarla dertleştin mi benim gibi?
Ya da...
Bir kez daha görebilmeyi diledin mi?
Eğer olurda bir gün o parka
Yolun düşerse bir daha
Etrafına bir bakın sessizce
Belkide kuytuda bir yerlerde
Ağaçların arasındaki o gölge
Hala seni bekliyordur...
Boş bir bank gördüm bu sabah parkta
Önünde durdum seyre daldım biraz
Sonra düşündüm nelere şahittir diye
Ne sevdalara, ne aşklara
Kaç tane sevgili oturmuştur üstünde
Kaç tane hayal kurulmuştur
Kaç kavga görmüştür
Kaç ayrılık kaç hüzün
Konuşmuş mudur acaba insanlar onunla
Belki de dert ortağı olmuştur
Belki müdavimleri bile vardır
Hem onun hem tam karşısında duran
Yaşını bilmediğim selvi ağacının
Sevinmiş midir acaba sevdalılar mutlu olduğunda
Ya da üzülmüş müdür aşkın sona ulaştığında
Boş bir bank gördüm bu sabah parkta
Eski sevgilim geldi aklıma
Ona böyle bir bankta sevdiğimi söylemiştim
Ve kader ayrılığı da bu bank üzerinde yaşatmıştı bana
Her önünden geçişimde anılar canlanır göz kapaklarımda
Başka göz kapakları da var mıdır acaba
O bank yoktu bu sabah parkta
Götürmüşler onu ve yerine yeni bir bank koymuşlar
Belki yakacaklar belki kıracaklar
Ama bunları yaparken hiç bilmeyecekler
Kaç anı kaç hatıra yaktıklarını
Ve bu adamın derin yalnızlığını.
Gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da gider
Bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında
Yanlış adresteydik, kimsesizdik belki
Sarışın bir şaşkınlık olurdu bütün ışıklar
Biz mi yalnızdık, durmadan yağmur yağardı
Üşür müydük nar çiçekleri ürperirken
Gidersen kim sular fesleğenleri
Kuşlar nereye sığınır akşam olunca
Sessizliği dinliyorum şimdi ve soluğunu
Sustuğun yerde bir şeyler kırılıyor
Bekleyiş diyorum caddelere, dalıp gidiyorsun
Adını yazıyorum bütün otobüs duraklarına
Öpüştüğümüz her yer adınla anılıyor
Birde seni ekliyorum susuşlarıma
Selamsız saygısız yürüyelim sokakları
Belki bizimle ışıklanır bütün varoşlar
Geriye mapushaneler kalır, paslı soğuklar
Adını bilmediğimiz dostlar kalır yalnız
Yüreğimize alırız onları, ısıtırız
Gardiyan olamayız kendi ömrümüze her akşam
Gidersen kar yağar avuçlarıma
Bir ceylan sessizliği olur burada aşklar
Fiyakalı ışıklar yanıyor reklam panolarında
Durmadan çoğalıyor faili meçhul cinayetler
Ve ölü kuşlar satılıyor bütün çiçekçilerde