Bunun nedeni, Türk aydını, gene sensin! Bu viran ülke ve yoksul insan kitlesi için ne yaptin? Yillarca, yüz yillarca onun kanını emdikten ve onu bir posa halinde katı toprak üstüne attiktan sonra, şimdi de gelip ondan tiksinmek hak-kını kendinde buluyorsun.
Anadolu halkının bir ruhu vardı, nüfuz edemedin. Bir ka-fası vardı, aydınlatamadın. Bir vücudu vardı, besleyemedin.Ūstünde yaşadiği bir toprak vardi! Işletemedin. Onu,hay-vani duyguların, cehâletin, yoksulluğun ve kıtlığın elinde biraktn. O, kati toprakla kuru göğün arasında bir yabani ot gibi biti. Şimdi,elinde orak, buraya hasada gelmişsin. Ne ek-tin ki, ne biceceksin? Bu isirganlari,bu kuru dikenleri mi?Tabii ayaklarina batacak. Iste, her yanin yarılmiş bir halde kanıyor ve sen, acıdan yüzünü buruşturuyorsun. Öfkeden yumruklar ini sıkıyorsun. Sana istırap veren bu sey,senin kendi eserindir,senin kendi eserindir.