Mehmet alper
@Endless_darkness
Beyazhayaller_Siyahgerçekler
42 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Ama yine de öğrendim;
her giden bir şey eksiltmiyor insandan,
bazıları gitmeden önce
zaten yavaş yavaş tüketiyor seni.
İçindeki Yangın.
Gece uzun…
İnsan yorgun…
Ve hayat dediğin şey,
bazen ateşten bir gömlek sadece.
Ya içindeki yangını söndüreceksin,
ya da o alevlerde kendini bulacaksın.
Çünkü bazı savaşlar vardır;
kaçanın değil, yananın hikâyesini yazar.
Kimi sessizce ölür kalabalıkların içinde,
kimi de paramparça olur ama eğilmez.
Bu yüzden korkma karanlıktan,
gece dediğin şey de sabaha mecburdur.
Ya zincirlerini kıracaksın,
ya da ömür boyu sürükleneceksin geçmişin gölgesinde.
Bir insan ya küllerinden doğar,
ya da kendi dumanında kaybolur gider.
Ve unutma…
Hayat merhamet etmez yarım kalanlara.
Ya ayağa kalkacaksın bütün yaralarınla,
ya da düştüğün yerde unutulacaksın.
“Ben eskilere gitmek istiyorum…
Ama biliyorum, zaman geri dönmüyor. Yine de içimde bir yer, orada kalmış gibi. Sanki bazı anlar hâlâ yaşıyor ve ben sadece onların içinden çıkamamışım.
O günlerde her şey daha hafifti sanki… ya da ben daha hafiftim. Şimdi ise en basit şey bile üzerime çöküyor, nefes almak bile zor geliyor bazen. İnsan büyüdükçe güçlenir derlerdi, ben tam tersine yoruldum.
Keşke bazı anlar donup kalsaydı. Ben de onların içinde kaybolup, bugünü hiç görmeseydim. Çünkü bugün dediğim şey bana ait değil gibi… ben aslında çoktan geride kalmış bir yerdeyim.
Geri dönsem ne değişir bilmiyorum. Belki hiçbir şey. Belki de sadece o eski benle karşılaşırım; daha az kırılmış, daha az yorulmuş, daha çok gülmeyi bilen bir hâlimle…
Şimdiye ait değilim, yarına da güvenemiyorum. Aklım hep geride takılı kalıyor. Sanki hayat ileri değil de içime doğru akıyor ve ben orada sıkışıp kalıyorum.”