Mehmet alper

Mehmet alper
@Endless_darkness
Beyazhayaller_Siyahgerçekler
En ağır ölüm, bedenin değil; hayallerin gerçeklerle çarpışıp yıkılmasıdır.
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Yüreğimdeki Seni Yaktım.
Kalbime mühür vuracağım artık, Adını rüzgâra savuracağım… Gözlerim seni arasa da gecelerde, Ben o yollara bir daha bakmayacağım. Sesin çınlasa kulaklarımda, Sus diyeceğim hatıralara, Bir bir söküp içimden seni, Kendimi senden kurtaracağım. Gülüşünü sileceğim düşlerimden, Ellerini hatırlamayacağım, Aşkın içimde bir iz bıraksa da, Üstünü sessizce kapatacağım. Yüreğimden sevgini, Zamanla değil, kararımla sileceğim… Ve bir gün gerçekten, Seni hiç yaşamamış gibi unutacağım.
Yorulduğunu kimse görmez; vazgeçtiğinde suçlu olursun.
“Çocukken yarayı kapatırdık, büyüyünce öğrendik… bazı yaralar ancak açık kalınca iyileşir.”
“Bir Vedanın İç Sesi”
Bırak dedin ya, bırak böyle kalsın diye… İçimde yarım kalmış cümleler hâlâ seni çağırıyor. Bir yanım sustu, bir yanım hâlâ o eski şarkıyı mırıldanıyor, Biz en çok susarken anlaşıyorduk oysa. Gözlerin vardı, geceyi bile utandıran, Şimdi karanlık bile senden daha sıcak geliyor bana. Bir bankta yan yana oturmak kadar basitti mutluluk, Ama biz onu bile ağır yaşadık, ağır kaybettik. Varsın gülsünler hâlimize, Biz kahkahaların arasına gizlenmiş bir vedaydık. Kimse bilmez, neyin kırıldığını içimizde, Ne zaman koptu o ince bağ, ne zaman dağıldık. Sen gittin… Ama gidişin bir yol değil, bir eksiklik bıraktı. Her şey yerli yerinde gibi, ama hiçbir şey yerinde değil, Çünkü sen yokken dünya bile eksik yazılmış bir cümle gibi. Ne zaman diner bu içimdeki uğultu? Ne zaman susar adını sayıklayan kalbim? Özgürlük dedikleri şey belki de sensizliktir, Ama ben hâlâ esaretini seviyorum. Gel demeyeceğim artık, Çünkü bazı dönüşler sadece yarayı derinleştirir. Ama bil… Bir köşede hâlâ seninle konuşan bir ben var.
Şiir