Gözlük 2 durağan bir kitaptı ve oldukça melankolik. Sanırım bu sıralar ben de böyle olduğum için hoşuma gitti oldukça. Heiley17'den okumuş oldum bu sefer. Karalığın içinde çekildim onunla beraber.
Gözlük'ü henüz bitirdim ve fazlasıyla değişik duygular içerisindeyim. Aslında kitabı bitirmeme çok az kalmışken yazacağım şeyler kafamda şekillenmişti ama kitabın sonu ve teşekkürler kısmı düşüncelerimi oldukça değiştirdi. Tabi değiştirdi değiştirmesine ama hâlâ söyleyeceğim bazı şeyler var. Bu benim kitaba ikinci başlayışım. Ilkinde bitiremedim ve ikincisinde de az kalsın kitabı bırakacaktım ama bitirince iyi ki bırakmamışım dedim. Kitap benim için oldukça ağır ilerledi. Hatta son 100 150 sayfada yüzüne baktım 'ne olur, artık bit' diye. Ama son 10 sayfada sanki gerçek Ege ile yüzyüze kaldım. Birden ben Ege oluverdim. Son 10 sayfa için okumaya değer olup olmadığı tartışılır(tabi son 10 sayfanın da kimin için ne kadar çarpıcı olduğu tartışılır) yine de Gözlük bende iz bırakacak şekilde bitti.