Elif Nur Bngl
@Enurbngl
Herkesle ve hiç kimseyleyim.
8 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
(Spoiler içerebilir)
Orhan Pamuk'un okuduğum yedinci kitabı Kırmızı Saçlı Kadın... Buradan da anlaşılabileceği gibi Orhan Pamuk kitaplarına karşı her zaman sıcak bir ilgi besliyorum. Ancak Kırmızı Saçlı Kadın maalesef benim için tam bir hayalkırıklığı oldu...
Kitaba geçmeden önce henüz Orhan Pamuk'la tanışmayanlar için küçük bir tavsiyede bulunmak isterim; Orhan Pamuk kitaplarını kronolojik olarak yeniden eskiye doğru değil de, eskiden yeniye doğru okumaya çalışın. Çünkü, Nobel öncesi kitaplarla Nobel sonrası kitaplar arasında bana göre çok ciddi bir nitelik farkı var. Özellikle bu kitap benim bildiğim, hem kendi geçmişine hem de ülkenin geçmişine muazzam yolculuklar yapan, oradan topladıklarını harika bir üslupla kelimelere döken, insanın iç dünyasını, psikolojisini bir ayna gibi yansıtan Orhan Pamuk'un kendi özgür dünyasından çıkmış bir kitap gibi gelmedi bana... Bir insana ısrarla 'sana sarı renk çok yakışıyor' derseniz, o insan gittiği her ortamda yerli yersiz sarı renkte birşeyler takıştıracaktır üzerine. Bir yerden sonra görev gibi gelecektir sarı giyinmek... Üzerine yapışacaktır.
Orhan Pamuk'a da tüm dünya 'sen çok iyi doğu-batı sentezi kuruyorsun, doğu ile batı arasında adeta bir köprü gibisin' diye sürekli bir telkinde bulunduğu için, hatta sırf bu yüzden bir de Nobel verdiği için, o da artık iki paragraf dergi yazısı da yazsa kendini doğu-batı köprüsü olarak konumlandırma zorunluluğu hissediyor. Ancak ben işin bu tarafını da yine bir yere kadar anlayabiliyorum...
Peki bu kitabı neden sevmedim?
Öncelikle kitap klasik bir Orhan Pamuk kitabı gibi başlıyor. Kuyucu ve çırağının ilk temasını ve sonrasını anlatan sayfalar karakterlerin işlenişiyle, detaylarıyla, dili ve üslubuyla bütün Orhan Pamuk karakteristiğini taşıyor içinde... İşte bu noktada, az önce
Elif Nur Bngl
Teşekkür ediyorum sizede 😊
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
(Spoiler içerebilir)
Orhan Pamuk'un okuduğum yedinci kitabı Kırmızı Saçlı Kadın... Buradan da anlaşılabileceği gibi Orhan Pamuk kitaplarına karşı her zaman sıcak bir ilgi besliyorum. Ancak Kırmızı Saçlı Kadın maalesef benim için tam bir hayalkırıklığı oldu...
Kitaba geçmeden önce henüz Orhan Pamuk'la tanışmayanlar için küçük bir tavsiyede bulunmak isterim; Orhan Pamuk kitaplarını kronolojik olarak yeniden eskiye doğru değil de, eskiden yeniye doğru okumaya çalışın. Çünkü, Nobel öncesi kitaplarla Nobel sonrası kitaplar arasında bana göre çok ciddi bir nitelik farkı var. Özellikle bu kitap benim bildiğim, hem kendi geçmişine hem de ülkenin geçmişine muazzam yolculuklar yapan, oradan topladıklarını harika bir üslupla kelimelere döken, insanın iç dünyasını, psikolojisini bir ayna gibi yansıtan Orhan Pamuk'un kendi özgür dünyasından çıkmış bir kitap gibi gelmedi bana... Bir insana ısrarla 'sana sarı renk çok yakışıyor' derseniz, o insan gittiği her ortamda yerli yersiz sarı renkte birşeyler takıştıracaktır üzerine. Bir yerden sonra görev gibi gelecektir sarı giyinmek... Üzerine yapışacaktır.
Orhan Pamuk'a da tüm dünya 'sen çok iyi doğu-batı sentezi kuruyorsun, doğu ile batı arasında adeta bir köprü gibisin' diye sürekli bir telkinde bulunduğu için, hatta sırf bu yüzden bir de Nobel verdiği için, o da artık iki paragraf dergi yazısı da yazsa kendini doğu-batı köprüsü olarak konumlandırma zorunluluğu hissediyor. Ancak ben işin bu tarafını da yine bir yere kadar anlayabiliyorum...
Peki bu kitabı neden sevmedim?
Öncelikle kitap klasik bir Orhan Pamuk kitabı gibi başlıyor. Kuyucu ve çırağının ilk temasını ve sonrasını anlatan sayfalar karakterlerin işlenişiyle, detaylarıyla, dili ve üslubuyla bütün Orhan Pamuk karakteristiğini taşıyor içinde... İşte bu noktada, az önce
Elif Nur Bngl
Peki hiç Orhan pamuk okumamış biri olarak hangisiyle başlamamı tavsiye edersiniz?