Aşık erkek doğası gereği maymun iştahlıdır, buna mukabil kadın vefakar olmaya meyillidir. Erkeğin aşkı , tatmin olduğu andan itibaren hissedilebilir derecede azalır; neredeyse her kadın onu sahip olduğundan daha fazla cezbeder; değişikliği arzular. Kadının aşkı ise karşılık gördüğü andan itibaren artar. Bu, türü koruyup varlığını sürdürmeye , bundan ötürü de olabildiğince çoğalmaya yönelik doğal hedefin sonucudur. Bilindiği üzere erkek, kendisine kafi miktarda kadın sunulduğunda , kolaylıkla yüzden fazla çocuk yapabilir yılda; halbuki kadın ne kadar fazla erkeğe sahip olursa olsun yılda ancak bir çocuk dünyaya getirebilir. ( çoğul gebelik hariç) bu sebepten ötürü , erkeğin gözü hep dışarıdadır, kadın ise sımsıkı bağlı kalır erkeğine; zira doğa onu içgüdüsel olarak ve farkında olmaksızın doğacak çocuğu bakıp koruyacak olan erkeğin bakımıyla meşgul olmaya zorlar. Gel gör ki evliliğe sadakat, erkek açısından suni, kadın için doğaldır; dolayısıyla da kadının ihaneti sebep olduğu sonuçlardan ötürü nesnel, doğaya aykırılığından ötürü de öznel olarak erkeğinkinden çok daha az bağışlayabilir bir ihanettir.