Sabah nedir, dünyam bilmiyor.
Ay ışığında bile umut edilmiyor.
Sesleniyorum sessizliğe ve karanlığa.
Alışıyorum zamanla, karanlıkla yaşamaya.
Eh, zaten bırakamam geceyi,
Sunsalar da tüm güzel günleri.
Ne yazacağımı bilmiyorum, sadece satırların arasında geziniyorum, gözlerinin ışığında, tıpkı mutlu ve güzel bir günde dolanır gibi; kafam hasta, ben yorgun.
