Lucerna.
@Epllwn
Şu anda okuduğu kitap
Nereden başlayacağımı bilemedim fakat başlamadan önce beni bu kitapla tanıştıran arkadaşıma ( @ekin_lila ) tekrar teşekkürlerimi iletiyorum.
Genel olarak 15-17 yaş 'amerikan ergenleri' olarak da bildiğimiz tiplemeler mevcut kitapta. İşte nedir; kötü geçmişe sahip zorba ve çetesi, yemeğe düşkün bir 'inek', güzel ve zengin ponpon kız vs. Okurken cümlelerden olsun, ortamlardan yahut karakterlerden olsun dizi izliyormuşçasına akan bir hava katabilmeyi başrabilmiş yazar. Olay kadar duygular üzerinde de durulmuş ve bir arada yürütülmüş ikisi de. Ek olarak eğer düşünmeye meyilli biriyseniz sizi düşündürecek olaylara dahi sahip. Olayı beni etkiledi açıkçası, seviyorum bu tür şeyleri. Tek kötü özelliğinden bahsedecek olursam, kesinlikle bölüm sonunun tahmin edilir olması derdim. Ne de olsa 'iyiler kazanır, kötüler kaybeder.'
Kesinlikle devamını almak isteyeceğim, gerekirse İngilizce okuyacağım bir kitap serisinin ilk kitabına yorumumum 'mükemmel bir kitap' oluyor bu noktada.
Ben asla 'kötü' olarak niteleyebileceĝimiz bir kitap okumadığım için bunu da sizlere öneriyorum. ;) güzel günler.
Reklam
Biraz uzun bir inceleme olacaktır belki fakat her öyküyü ele almaya değer, bir cümle bile olsa bahsedilmeyi hak ediyor olarak görüyorum. Neredeyse hepsinde yer alan ters köşe sonlar her seferinde o kadar çarpıcıydı ki, 'evet biliyorum, ters köşe olacaktır kesin.' demek bile o etkiyi bir nebze olsun azaltmaya yetmiyor. Aynalar ve merceklerle aklını yitirip cehennemin kapılarını aralayan bir adam, bir sandığın içerisinde mahsur kalan hasta bir ihtiyarın korku ve öfke dolu son dakikaları, yaptığı koltuk içine gizlenerek koltuğa oturanlarla ürkütücü derecede aşk yaşayan saplantılı bir mobilyacı, aşkı yüzünden bir resmin içine hapsolan bir genç, can sıkıntısından kurtulmak için 100 farklı cinayet yöntemi gerçekleştiren bir adam ve o garip psikolojik test...sadece birkaç sayfa olan bu öyküler aklından günlerce ayrılmaz insanın.
Bundan sonrasında spoiler alabileceğinizi uyarayım.
En beğendiğim öykülerden başlamak istiyorum. Öncelikle, kırmızı oda.
Herkeste böyle bir etki yaratır mı bilmem fakat benim oturup söyle bir düşünmeme sebep oldu bu öykü. Yaptığımız en küçük hareketlerden doğan büyük sorumluluklar. Belki yanlış bir yol tarifi, belki yardım amaçlı bir seslenme veya sadece bir eğlence. 'Yapma' diyerek yardım ettiğimiz inatçı bir kişiliğin katili olmak ve de...Ne yalan söyleyeyim, daha önce hiç böyle bir düşünce aklımda yer edinmemişti. Şimdi ise düşünüyorum; sadece yolda yürürken ayağımla iteklediğim bir taş kazaya yol açarsa, ben katil olmuş olmuyor muyum? Veya yoldaki bir teyzeye araba hakkında 'dikkat' diye seslendiğimde? Bu onun dikkatini bana çeker ve tabii arabadan kaçamaz. Bu tür basit yöntemlerle cinayet işleyemez miyim? Ve ben sadece oradan geçen masum bir insanım, yasalar beni takip edemez. Bu biraz olsun korkutucu bir düşünce. İşte hikaye anlatıcımız da
Genel olarak sürükleyici ve içine çeken bir kitap olduğunu söyleyebilirim. Okurken not alıp polislerle birlikte cinayeti çözme çabam beni eğlendirdi. Fakat katilin sonradan ortaya çıkan bir karakter olması teorilerimi çürüttü, buna biraz üzüldüm açıkçası. Tıp terimlerinin fazlasıyla yer alıyor olmasının da bir başka etkileyici yönü olduğunu söyleyebilirim. Yazarın dili olsun, seçtiği kelimeler olsun, hepsi kitaba o kadar gerçekçi bir hava katıyordu ki, resmen yaşıyorsunuz. Beni olumlu anlamda içine çektiğini söylüyorum, ne var ki kitapta yer alan bazı vahşet olaylarının herkesi içine çekeceğini de pek düşünmüyorum. Eğer sağlam bir mideniz varsa kesinlikle okunması gereken bir kitap diyebilirim. 
Cerrah 
Tess Gerritsen
Cerrah Tess Gerritsen