Gaye
@Epona
İstanbul
İstanbul, 5 Mayıs 1998
130 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
"...İşlenebilecek en büyük suç bir insanın adını çalmaktır. Geri alabilirsin adını. Adını geri veriyorum sana. Senin adın... Anna. Artık yalnızca üzgünüm. Üzgün. Üzgün. Üzgün. Üzgün. Üzgün. Üzgün. Üzgün. Üzgün. Üzgün. Üzgün. Üzgün."
Sırça fanusun içinde ölü bir bebek gibi tıkılıp kalan insan için dünyanın kendisi kötü bir rüyadır.
…Çünkü nerede olursam olayım -bir gemi güvertesinde, Paris’te bir sokak kafesinde ya da Bangkok’ta- hep aynı sırça fanusun içinde kendi ekşimiş havamda bunalıyor olacaktım.
Romalı bir düşünüre nasıl ölmek istediğini sorduklarında damarlarını ılık banyo içinde kesip açacağını söylemişti. Bunun kolay olacağını sanıyordum, küvete uzanıp bileklerimde çiçeklenen kızıllığın berrak suyun içinde dalga dalga kabarışını izleyerek gelincik rengi köpüklerin altına kayıp uykuya dalacaktım.
Ama iş bunu yapmaya gelince, bileğimin derisi gözüme öylesine beyaz ve savunmasız göründü ki bir türlü yapamadım. Sanki asıl öldürmek istediğim şey o derinin altında ya da başparmağımın altında atan o ince mavi damarda değil, başka bir yerde, daha derinde, daha gizli ve ulaşması çok daha güç bir yerdeydi.
…Ama biliyordum ki ölen kızın gözkapakları parmakla açılsa, bana kendi fotoğrafımdaki gibi cansız, karanlık, boş bir ifadeyle bakacaklardı.