Karanlıkta yalnız kalan kişiler açık kapılar gibidirler Jessie. Seslendikleri ya da bağırarak yardım istedikleri takdirde kim bilir ne korkunç şeyler onlara cevap verir? Bazı erkek ve kadınların yalnız başlarına öldükleri anda neler gördüklerini kim bilebilir? Defin ruhsatında ne yazarsa yazsın içlerinden bazılarının korkudan öldüklerine inanmak o kadar zor mu?
İnsan hemen her zaman güneş ışığında hayaletler, hortlaklar ve yaşayan ölülere karşı güvendedir. Geceleri de başkalarıyla beraber olduğu zaman güvencede sayılır. Ama karanlıkta yalnız kaldı mı, o zaman durum değişir.
Özellikle insan yalnızken her şey karanlıkta değişir. Böyle olduğu zaman da hayal gücünün kapatıldığı kafesin kilitleri düşer... Ve herhangi bir şey... her şey... serbest kalabilir.
Jessie bazen mantığın önerisini, ne kadar iyi olursa olsun, yerine getirmenin imkânsız olduğunu anlıyordu. Bazen insan vücudu diklenerek, bir vuruşta bu öneriyi bir yana fırlatıyordu.
Tanrım, bazen insanların bu kadar aptal olduklarına inanamıyorum. İnsanların konuşmalarına izin vermeden önce bir ehliyet ya da hiç olmazsa bir öğrenci izni almalarını emreden bir yasa çıkarmalılar! "Konuşucu Sınavı"nı geçinceye kadar herkes dilsizmiş gibi davranmalı. Böylece pek çok sorun çözümlenmiş olur.