Nereden başlasam bilmiyorum.
Sanırım bu zamana kadar okuduğum kitaplar içerisinde beni en çok duygulandıran kitap olabilir. Öncelikle şunu söylemek istiyorum ki her zaman hikayeyi bir de kurttan dinlemek gerektiğinden yanayım.
Mesleğim dolayısıyla da her zaman her insanın kendince bir mağduriyeti olduğunu ve olayları yanlı bir şekilde anlattığını gördüm. Bu sebeptendir ki hikayeyi her iki taraftan da dinleyip ona göre bir sonuç çıkarmak ve yorum yapmak kanısındayım. Tabii ki bu benim dışardan olan bir gözlemci olarak düşüncemdir.
Bir de kitapta olduğu gibi bazı hikayeler vardır ki, bir olayın sadece tek tarafını gören diğer taraftan hiçbir bilgisi olmayan ve maalesef ki yanlı olarak büyüyen veya birine kin besleyen, nefret eden, belki de hayatını değiştirecek kararlar alan insanlarla doludur hayat. Acımak bize bunu çok güzel anlatıyor. Hiçbir zaman birine tüm detayları bilmeden, kendinizi onun yerine koymadan empatiden yoksun bir şekilde yargılama yapmayın. Çünkü belki de yargılayıp, yadırgadığımız insanın göremediğimiz nice çabaları ve güzel düşünceleri vardır bize karşı.
Şiddetle okumadıysanız okumanızı tavsiye ediyorum.