Eray er
@Erayerr
80 okur puanı
Eylül 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Nereden başlasam bilmiyorum.
Sanırım bu zamana kadar okuduğum kitaplar içerisinde beni en çok duygulandıran kitap olabilir. Öncelikle şunu söylemek istiyorum ki her zaman hikayeyi bir de kurttan dinlemek gerektiğinden yanayım.
Mesleğim dolayısıyla da her zaman her insanın kendince bir mağduriyeti olduğunu ve olayları yanlı bir şekilde anlattığını gördüm. Bu sebeptendir ki hikayeyi her iki taraftan da dinleyip ona göre bir sonuç çıkarmak ve yorum yapmak kanısındayım. Tabii ki bu benim dışardan olan bir gözlemci olarak düşüncemdir.
Bir de kitapta olduğu gibi bazı hikayeler vardır ki, bir olayın sadece tek tarafını gören diğer taraftan hiçbir bilgisi olmayan ve maalesef ki yanlı olarak büyüyen veya birine kin besleyen, nefret eden, belki de hayatını değiştirecek kararlar alan insanlarla doludur hayat. Acımak bize bunu çok güzel anlatıyor. Hiçbir zaman birine tüm detayları bilmeden, kendinizi onun yerine koymadan empatiden yoksun bir şekilde yargılama yapmayın. Çünkü belki de yargılayıp, yadırgadığımız insanın göremediğimiz nice çabaları ve güzel düşünceleri vardır bize karşı.
Şiddetle okumadıysanız okumanızı tavsiye ediyorum.
Öncelikle kitap biraz kafa yakıyor. Olayların kronolojik sırası olmadan ilerlemesinden ötürü her şeyi son 20 sayfada anlıyorsunuz. Aslında bütün bölümler birbirleriyle bağlantılı ve bu bağlantılar gerçekten çok zekice kurulmuş, ve yazarın hayal dünyası bana göre ürkütücü. Zaten yazarı kimliğini açıklamayan ve maskeyle dolaşan garip biriymiş. Polisiye romanları çok seven biri olarak böyle olay örgüsünün düzenli olmadığı karışık ilerleyen ve karakterlerin bir anda söze karışıp onlarla alakalı şeylerin aktarıldığı kitaplardan pek hoşlanmıyorum. Çünkü okurken insanı yoruyor. Evet kitabın kurgusu çok ustaca hazırlanmış olsa da okurken insanı daha dikkatli okumaya sevk ediyor maalesef. Kitapta bir diğer saçma bulduğum unsur ise sürekli bir gizem var evet ama gizemin tek sebebi aslında bilmediğimiz diğer bilgiler. Klasik polisiye kitapların aksine okurun hiçbir şeyi tahmin etmesine izin verilmemiş. Çünkü zaten bilgiler hep sonra verildiği için okura ve verilen bilgiler de sıra dışı olduğu için(öznel ipuçları diyelim) dolayısıyla yazar sizi nereye çekmek isterse oraya çekiyor ve gereksiz bir gizem yarattığını düşünüyorum.
Genel olarak güzel bir kitap ama bayılarak okuduğumu söyleyemem sadece gereksiz bir merak içinde okudum. En sonunda olan olaylar zaten tam bir vahşetti. Ne olursa olsun bir insanın rehabilite edilemediğini göstermesi okuru üzüyor
Kitap gerçekten çok sürükleyici. Kanunu atlatmış ve kaçmış 9 kişinin bir adada toplanıp tek tek öldürülmesini konu alıyor. Diğer 1 kişi ise içlerinden birisi bu yüzden kitabın adı 10 kişiydiler diye çevrilmiş. (Aslında eski ismi on küçük zenci ama ırkçı bir isim diye artık on kişiydiler diye çevrilmiş) kitapta bir çırpıda bitmesine karşın sonunda maalesef hoşuma gitmeyen birkaç konu var.
——-SPOİLER———-
Öncelikle kitapta katilin yargıç olduğunu bir tek yasadışı işlerle uğraşan Lombard anlamıştı. O aslında onca tahmin arasından doğru olanı görmüş ve son yaşayan 3 kişiden biri olmuştu. Sadece tutarsız gördüğüm yer şu, evet yargıç herkesi öldürüyor ve kandırıyor fakat en sondaki Vera isimli karakterin kendi kendini sanrılar görerek asmasını tahmin etmesi bana göre çok saçmaydı. Daha gerçekçi bir son olabilirdi çünkü ya asmasaydı? Ayrıca kitapta yargıcın doktor armstong ile gizlice anlaşma yapmasının sonda açıklanması da çok saçmaydı. Ama zaten kitabın başından beri katilin ölenlerden biri olduğu belliydi çünkü en görünmez şey ölülerdi. Ölen kimseyi bir daha sorgulamıyor ve tamamen rafa kaldırıyorlardı. Ben bunu ilk ölen karakter olan şu arabasıyla havalı giriş yapan adam olduğunu düşündüm hep bence o ölmemiş ve tek tek öldürüp geri yerine yatıyordu diyordum ama bu kişi yargıç çıktı. Neticede sonunu öngöremediğimiz ve bayağı bir ters köşe yapan bir agatha christie romanlarından birisi daha.
——SPOİLER BİTTİ———
Akıcı giden ve elinizde hemen biten bir kitap. Okumanızı tavsiye ediyorum.
Birkaç saat içinde bitti elimde. Kitap gerçekten yüz yıllar önce bile yazılmasına rağmen günümüz siyasetiyle bile bağdaştırılacak onlarca şey içeriyor. Bu da şunu gözler önüne seriyor ki insanoğlu
Zülfü Livaneliyi Serenad ile tanıdım, ama okuduğum son kitabı bu olacak. Kitabı okurken maalesef tarihle ilgili-araştıran biriyseniz saçma dedikodular üzerine sanki tarihi gerçeklik anlatılmış gibi
