Ercan engin

Geçen gün kitapların arasından resmin düştü birden karşıma. Gül yüzünü görünce kalbim yerinden çıkacak sandım. Kitapları çok severdin ya hani, en sevdiğin yerden çıkageldin yine. Ben hâlâ seni çok seviyorum, keşke sen de bana çıkagelsen… Hani Tuğçe Kandemir’in bir şarkısı var ya, resmini görünce o dolandı dilime: “Ne güzel yaratmış Yar seni yaradan …” EE
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Hem özledim, hem bekledim, çok sevdim… Doğum gününü Kız Kulesi’nde yan yana, göz göze geçirmeyi hayal ettim. Ne güzel bir histi o; insanı umutla dolduran, içini ısıtan bir düş. Sonra kendime kızdım. “Senin ne haddine?” dedim. Bir yabancıya kalbini bu kadar açmak ne zamandan beri cesaret sayılır? Oysa kalbimden bir sel aktı, tutamadım… Özlemek suç mu? Ya da sevmek? İnsan çok sevdikten sonra sevilmemeyi öğrenebilir mi? Bir zamanlar “biz” dediğim yerde şimdi yalnızca sessiz bir hayal duruyor. Kız Kulesi uzakta, ama içimde hâlâ seninle kurulmuş bir masa var. EE

Ercan engin

, bir kitap okudu
Puan vermedi·208 syf.·
13 günde okudu
·
Okunma: 17 Şubat 2026 16:09
·
2026 3. kitabı
Georgi Gospodinov
7.9/10 · 14,7bin okunma
Doğum günün kutlu olsun sevgilim… Mesafeler yorulur bir gün, Ama benim sevgim Hiç yorulmaz. E.E
Ne güzel şey seni sevmek Uzaktan ve sessiz… Yokluğunda özlemler Uçsuz bucaksız bir yola dönüştü, Ne kadar yol alsam da Bir türlü sana varamıyorum. Gülüşünde kaybolmak ne güzelmiş, Şimdi gülüşüne hasretim. Yokluğunda, sana hasret bir kalp bıraktım . Belki bir gün sen de gelirsin Ve kalbimin Seni nasıl sevdiğini görürsün diye, Biliyorum gelmeyeceksin Benimkide bir umut işte EE