Ercan B.
@Ercannbda
Modern olmayan zamanların insanları için ihtiyaç ve tüketmek, öncelikle hayatta kalmayı veya hayatı kolaylaştırıcı şeyleri elde etmekle ilgiliydi. Modern dönemle birlikte ihtiyaçlar sınırsız hale geldi. Bunu isteyen ve yaygınlaştıran ise, modern zihniyetin bizzat kendisi, ya da başka bir deyişle "kapitalist" sistem oldu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Tüketim Köleliği
Tüketim toplumunda bir lokma, bir hırka veya erken modern dönemde göze çarpan kıt kaynaklardan hareketle temel ihtiyaçların karşılanması şeklinde ifade edilen anlayış tümüyle yerini tersi bir yaklaşıma bırakmıştır. İnsanlar aza kanaat eder bir durumdan gittikçe uzaklaşmaktadırlar. Sistemde var olabilmenin yolu, ancak bu sistemin üretmiş olduklarının tüketmekten geçmektedir.
Modern zamanlardaki klasik biçimde kölelik yoksulluk adı altında üzeri örtülüp gizlenmektedir. Kölelik ile yoksulluk iç içe sokularak, köleliğin ağır olumsuzluğu yumuşatılmakta, yoksulluk ise bazen hak edilen bazen de geçici bir şeymiş gibi takdim edilerek zihinlerde meşrulaştırılmaktadır.
Bugüne gelince; son birkaç yüzyıldır her yeni günle birlikte bilgisi biraz daha artan, bilgisini egemenlik aracı olarak gören ve bilgisi ile her şeye egemen olmaya çalışan modern insan, bilgi silahını sadece yaşadığı çevreye değil, aynı zamanda kendi türüne yöneltmekten çekinmedi.
Aristoteles'e göre bazı kimseler itaat etmek, bazı kimseler ise itaat ettirmek için yaratılmışlardır. Aristoteles'e göre köle, doğası gereği ancak kavrayışı olabilecek kadar düşünebilen fakat tam manasıyla akıldan mahrum olan bir kimsedir. Dolayısıyla kölelik hiçbir şekilde tabiata aykırı değildir. Yaratılışı icabı köle olması gereken insanlar vardır. Bu sebepledir ki, kimilerinin gerçekten özgür olabilmesi için ötekilerin köle olmaları gerekir.