Erdem Beyazıt

Erdem Beyazıt

, bir kitabı okumaya başladı
Fyodor Dostoyevski
7.6/10 · 88,5bin okunma
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Hiçbir zaman anlamadı insanoğlu Dünya birine kalacak olsaydı Süleyman’a kalırdı Ölüm satın alınsaydı Nemrut tutar alırdı Çıkmadık canlara derman bulurdu Lokman Hekim ölmedi mi? Bu yüzden hiç korkmadık biz Umudumuz hep Allah’tandı. Derdimize yüksel dedik, istediğin kadar yüksel! Nasıl olsa geçmeyecek misin? Zalimlere güçlen dedik, dilediğin kadar güçlen! Nasıl olsa düşmeyecek misin? Öyle oldu, olacak. Bu dünya iyiyle kötünün arasında bir yerde Ama günü geldiğinde iyilerden taraf olacak.
Şiir
Yeni Bir Dünya
Senin anlamadığın, benim ise hiçbir zaman anlatamadığım, kekeme dudaklarımda kıvranıyor sevda kaçkını arsız cümleler. Duruşuna yüz binlerce kez bakış bıraktığım bir çift göz eşlik ediyor umudu olmayan yarınlarıma. Kokladıkça izmarit sarısı oluyor çiçekler ve ben soluyorum boynu bükük bir begonya gibi bir anda. Sonra adı hercai olan ırmaklarda dirilmeye çalışıyorum, fakat ölenler tekrar dönmüyorlarmış dünyaya, bunu açmaya çalıştıkça anlıyorum. Sana kavuşmak için koşuyorum tüm stabilize yollarda. Üstelik kan ter içinde kalarak soluk soluğa. Sokak başlarını aşan ruhum İstanbul olup yansıyor suretine. Söylesene sevgili, sen mi şiirsin, yoksa bu şehir mi dizelerdeki o sihirli sözlere? Şimdi rengi solmuş yaz aylarının cemrelerini karşılıyoruz birer birer. Fakat bana göre havaya, suya, toprağa değil, insanlığa düşmeli cemreler. Bir de çarçabuk boynunu bükmemeli dalları yeşermeye yüz tutmuş çiçekler. Ama sen yine de rengi solmuş gökyüzüne aldırma. Bir gün topraktan gelmiş vücutlarımızla, havanın, suyun ve insanın kirlenmediği yerler inşa edeceğiz ütopyalara ve sonunda hayalden de olsa, yeni bir dünya kuracağız, bizi kimsenin bulamayacağı diyarlarda.
Alıntı
“Kalbimin doğusu, her resme güneş çizen bir çocuktu.”
Alıntı
Hayalperest Budala
Aşk tanımı olmayan tarifsiz bir duygudur kalbin en ücra köşesinde. Tutulmaya gör, hicret başlar gözlerinde. En saf hâlin alır götürür seni bilmediğin yerlere. Kısacık tek bir kelime, tufanı olur koca bir ömrün saniyeler içinde. Sen bu işi bilmiyorsun İlhan dediklerinde, herkes beni sevdaya karşı sandı, oysa aşk en çok bana yakışırdı. Şimdi dört bir yanı ibretlik perişan bir adamım. Görenlerin tekrara düşmediği hayalperest bir budalayım. Bu yılın dile dolanmış avaresi, aptal saf âşığına adayım. Suni teneffüslerde Azrail’ce yoklanan vebalı bir hasta gibi sana muhtacım. Bir görsen halimi, gidişinle düştü tüm uzuvlarım.
Mavi Nefes·Kitabı okudu
1000Kitap