İnsan yalnızca yaptığı işten, tükettiği şeylerden ve aldığı hazlardan değil, toplumumuzu ve kapsadığı herkesin yaşamını belirleyen toplumsal güçlerden de yabancılaşmıştır.
Seni seviyorum, diyebiliyorsam, “ sende tüm insanlığı, tüm canlıları seviyorum; sende kendimi de seviyorum,” demiş olurum. Kendini sevme, bu anlamıyla, bencilliğin tersidir.
Seni bir yabancı gibi karşıma alıp
bunun dayanıklı bir şey olmadığını
sürekli kılınmadığını, çünkü aşkın
yapılan bir şey olmadığını,
başlangıçta bir melek konduğunu
sonunda bir kelebek öldüğünü,
yani kısacık sürdüğünü, oysa hayatın
bir korkular ve alışkanlıklar bütünü
olduğunu,
bütün bunları sana
nasıl anlatacağım?