Bugün neye, nasıl ve niçin inanıp inanmayacağıma geçmişte (ve hâlen) birilerinin bana nasıl davrandığına göre karar vermenin, çocukça bir alınganlık ve bencilliğin/ben- merkezciliğin âlâsı olduğunu düşünürüm.
Küçük insanların, küçük çevrelerinde, sınırlı imkânlarla, toplumun çoğunluğunun psikolojik bir savaş yürüterek sürekli üzerlerine boca ettiği önemsizleştirme telkinlerine karşın, sadece yaptığı işin (tebliğ ve irşat) büyüklüğüne inanarak nasıl var olmayı sürdürdüğünün belgesidir bu yazılanlar.