Ergin Öztürk
@Ergin_ozt
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Nazım Hikmet'in üslubunu yansıtmaya çalışan, özgürlük, sevgi ve umut temalarını işleyen bir şiir yazayım:
Bir martının kanadında özgürlüğü gördüm,
Denizin maviliğinde sonsuzluğu.
Bir çocuğun gözlerinde sevgiyi buldum,
Ve bir çiçeğin açılışında yaşamın sırrını.
Dağların zirvesine çıkıp bağırmak istedim,
Gökyüzüne dokunup yıldızları saymak.
Her sabah güneşin doğuşunda,
Yeni bir umudu, yeni bir hayatı kucaklamak.
Nazım gibi, zincirlere vurulmuş bir düşüncede,
Bir kalemde, bir kağıt parçasında özgürlük buldum.
Sözlerimle dünyayı değiştiremeyebilirim,
Ama belki bir kalbi, bir umudu canlandırırım.
Yüreklerde bir ateş yakmak için,
Sevgiyle, umutla dolu bir dünya düşlemek.
Nazım'ın dizelerindeki gibi cesurca ve sevgiyle,
Hayata, insana dair ne varsa sevmek.
Ve unutmamak ki, her karanlık gece sonunda,
Bir ışık doğar, güneş yine yükselir.
Bir martının kanadında özgürlük, bir çocuğun gözlerinde sevgi,
Ve her yeni günle birlikte, umudun yeşeren çiçeği.
Bu şiiri beğendiniz mi? Hayır, ben yazmadım, bana ait değil. Hiçbir şaire ait değil. Bu şiir bir yapay zeka tarafından yazıldı. Edebiyat adına korkunç bir gelişme.
Daha fazla sahte yazar ortaya çıkacak ve "edebiyat" yapay zeka tarafından yaratılacak. Bu hâlâ edebiyat, müzik, sanat mıdır? Benim için sanat, insanla geri dönülmez bir şekilde bağlantılıdır... İnsan tarafından yapılan sanat güzeldir çünkü mükemmel değildir ve asla olmayacaktır... Sizin bu konudaki düşünceleriniz nelerdir?
Reklam