RhnD
@ErhanDinc26
Kendimizi tanıma irfanın varabileceği en yüksek merhale (Cemil Meriç)
Şu anda okuduğu kitap
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Gökyüzünün başka rengi de varmış!
Geç farkettim taşın sert olduğunu.
Su insanı boğar, ateş yakarmış!
Her doğan günün bir dert olduğunu,
İnsan bu yaşa gelince anlarmış.
Cahit Sıtkı Tarancı
Sırretmeye elden seni bir perde olurdum.
Toprak gibi her çiğnediğin yerde olurdum.
Nihal Atsız
Vezni: mef'ûlü/mefâ'îlü/mefâ' îlü/fe'ûlün
Beyit Şerhi-Şeyh Galip(18.yy.sonları)
Ey dil ey dil niye bu rütbede pür-gamsın sen
Gerçi vîrâne isen genc-i mutalsamsın sen
Günümüz Türkçesi:
Ey gönül, ey gönül niye bu rütbede pür-gamsın sen
Gerçi vîrâne isen de tılsım bir hazinesin
Şiirin şerhi:
Şair birinci mısrada gönlün bu mertebeye olmasından dolayı gamlı olduğunu söylüyor. Peki, bu mertebe nedir? Bu mertebe dünyadır yani maddi alemdir. Tasavvufta insanın bu dünyaya gelmesi bilindiği gibi gurbet olarak aktarılır yani asıl ait olduğumuz bu dünya değil öte alemdir.
İkinci mısrada ''virane isen'' sözünün bir metaforu vardır elbet. Bilindiği gibi virane demek yıkıntı veya dökük yerlerdir. Şair bu yıkıntının mecazi olarak ''beden'' olarak kullanmıştır zirâ ruhtan ziyade bedenimiz maddi tahribata uğrar. Şiirin son kısmında olan ''Genc-i mutalsam'' tamlaması tılsımlı hazine olarak çevirmek mümkün. Viraneden ziyade tılsımlı hazine değerli bir şeydir. Ve şair bu tezatlığı bedenin zıttı olarak ''ruh''u koymuştur. Yine semavi dinlerde ve tasavvufta ruhun ölümsüzlüğü ve asıl önemli olanın ruh güzelliği anlayışı bu şiirin ana teması olarak yer almakta