Erva ÇELİK
@Eriva
Şu anda okuduğu kitap
Durduk yere sokakta, otobüste, iş yerinde filan ağlarsanız insanlar delirdiğinizi düşünebiliyorlar ancak cenazeler bu iş için biçilmiş kaftan. Böyle yerlerde kimse size niye ağladığınızı sormaz.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yıllar önce Kazakistan’da bir uyku salgını olmuş. Hastalığa yakalananlar, bir anda gözlerini kırpıştırıp titremeye başlıyor, sonra da günler sürecek bir uykunun kucağına düşüyorlarmış. Uyandıklarında, o uykulu dönemi hiç hatırlamıyorlarmış. Çok müthiş değil mi?
Tutamadığınız bir söz oldu mu?
“Bence kim olduğumuzu tuttuğumuz değil, tutamadığımız sözler belirliyor.”
“Unutmak da tuhaf mesele. Hayatta kalabilmek için birçok şeyi unutmak zorundayız.”
Halk arasında Erika’nın gülü diye adlandırılan bir bitki var.
Bizim halktan bahsetmiyorum tabi, muhtemelen içinde Erikaların olduğu bir çöl halkı bu. Her bitki gibi susuz kalınca kuruyor fakat ölmüyor.
Suyunu tamamen çekince bir top formuna bürünüyor. Sonra rüzgarında yardımıyla oradan oraya sürükleniyor.
Yıllarca süren kuraklığın ardından bile ulaştığı ilk nemli yerde dallarını tekrar yayıyor. Bir de yağmura denk gelirse misler gibi çiçekleniyor.