Halkların bu kadar çok aldatılmalarının nedeni, her zaman kendilerini aldatacak bir şey, yani duyularını coşturacak bir şarap aramalarıdır. Bir kere bu şarabı elde edebildiklerinde yanında en kötü ekmekle bile yetinirler.
Bu genç adamlarda ne karakter, ne yetenek ne de çalışkanlık eksik: Ama hiçbir zaman kendi yönlerini bulmaları için zaman tanınmamış onlara. Aksine çocukluklarından beri kendilerine bir yön verilmesine alışmışlar. Sonra, "çöle gönderilmek" için olgunlaştıklarında, başka bir şey yapıldı: kullanıldılar. Kendi kendilerinden çalındılar. Günbegün y ı p r a t ı l m a k üzere eğitildiler; bu bir görev öğretisi olarak verildi onlara. Şimdi de ondan vazgeçemiyorlar ve başka türlüsünü istemiyorlar. Yeter ki "tatil" esirgenmesin bu zavallı yük hayvanlarından. Orada bir kez gönüllerince tembellik edebilir, saçma sapan ve çocukça davranabilirler.
Eskiden, yeni kuşak kendini eskisinin üstünde kurmak ister ve babalarının görüşlerini kabul etmekle kalmayıp, mümkün olduğunca harfiyen kabul ederek kendini hissetmeye başlardı. O zamanlar babaları eleştirmek küfürdü: Şimdi genç idealistler bu küfrü ederek başlıyorlar.
Sıkı çalışan bir toplumda daha fazla güvenlik olacaktır. Ve şimdi güvenliğe en yüce tanrı olarak tapınılıyor. -- Ve şimdi! Dehşet! Tam da "işçi!" t e h l i k e l i oldu! Havada "tehlikeli bireyler" kokusu var. Ve onların arkasında en büyük tehlike -- b i r e y !