Osman Yaşar

''benim bu çektiklerimi bir çocuk var ki anlıyor kendimi yerden yere vuruşurumu içimdeki zehri bir çocuk var ki anlıyor benim gibi kahroluyor odasında şiirlerim fukara mumlar gibi yanıyorlar sen o çocuk değilsin sen artık çocuk değilsin dudakların eskisi gibi beyaz değiller biliyorsun sen gözlerini kaybettin gözlerini gözlerini bunu biliyorsun ben ki yaşadıklarımı büyük dinler gibi yaşıyorum sen artık bir din değilsin bunu biliyorsun''

Reklam

Osman Yaşar

''kalbim bakır bir mangır gibi boynuma asılmış ondan kurtulmak için sürgünlere gitmeye razıyım nehir gemilerinde muçoluk etmeye ölmeye seni terk etmeye razıyım parasız pulsuz çekip gitmeye kur’andaki bütün belâlara tevrattaki bütün belâlara ibranice öğrenmeye razıyım hapis yatmaya kalbim yüzünden mademki ellerimi parçaladım kalemimi kırdım hayatımı çignedim ağladım mademki en büyük düşmanım kalbim benim kendimin onu inkâr ediyorum kalbimi inkâr ediyorum geceleri benim için dua etmelisiniz üçüncü paralelde eski bir dünya gibi batacağım malgaş halkı birkaç yüzyıl hikâyemi anlatacak''

Osman Yaşar

''saadetin ıstırap çekmek olduğunu ben keşfettim çarmıhta bir isa gibi ben ıstırap çektim bir sulfat acılığı sinerse parmaklarına şiirlerimden gözyaşları sinerse eğer küstahça kafiyeli anla ki ölümle hayat arasında zaman gibi mesudum kendimi öldürecek haldeyim seni öldürecek saadetimden dona-maria! bir kahvede isyan halinde bulduğum çekik gözleriyle ermenice küfürler yazıp çizen çocuk sen! bordeaux’ya yorgun bir flâmingo gibi yolladığım geceleri benim için dua etmelisiniz''

Takip Önerileri

Osman Yaşar

''paris’in göklerinden uzanıp bir yıldız kopardım kırmızı bir karanfilmiş gibi yıldızı saçlarına taktım on beş dakika sonra bordeaux’ya bir tren kalkacak garın merdivenlerinde benim için ağlayacaksın ellerim yağmura açılmış sakallarım ıslak ben ki cehennemde bir allah gibi yalnızım''

Osman Yaşar