İnsanların çoğu hayat denen romana, çok yüklü yatırım yaptıkları için iflas eder. Bu nedenden, insanın kendisini şiir için mahvetmesi şeref verici bir şeydir.
Sanki arabadaki trajik varlıklar başlarına geleni en sonunda ve ancak şimdi kavramışlardı: Sevdikleri herkesten, erkeklerinden, doğmuş ve doğmamış çocuklarından koparılıyorlardı. Ve sevdikleri her şeyden; çiçek tohumlarından, en şık şapkalarından ve nikah yüzüklerinden koparılıyorlardı. Bir daha dönmemek üzere.