Ersel Atmaca
@Erselatmaca
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
İki boşluk arasındaki bir kıvılcım: yaşam. Hoş bir imge. İkinci boşlukla bu kadar meşgul olup da birinciyi hiç düşünmememiz de tuhaf değil mi?
Yenidengeliş
Sonsuzluğu düşün. Arkana bak - geçmişte sonsuza doğru baktığını hayal et. Zaman sonsuzda geriye dogru ilerler. O halde eğer zaman geriye dogru ilerliyorsa olabilecek her şey daha önce zaten yaşanmamış mıdır? Şimdi geçenler daha önce bu yöne geçmemiş midir? Burada yürüyenlerin hepsi bu patikayı daha önce illa ki yürümemiş midir? Ayrica eğer her şey zamanın sonsuzugunda daha önce geçip gittiyse, o zaman Josef, bu an hakkinda ne düsünüyorsun, yani agaçlarin oluşturduğu şu kemerin altinda usul usul konusarak yürümemiz hakkında? Peki geriye dogru sonsuza dek uzayan zaman ileri doğru da sonsuza dek uzanmaz mı? Biz bu anda ve her anın içinde sonsuza dek tekrarlanıyor olamaz mıyız?"
Bazen yönümü kaybetmiş gibi hissediyorum: Eski hedefler artık işe yaramıyor, yeni hedefler icat etme hevesimi de kaybettim artık. Hayatımın akışını düşündüğümde aldatılmış ve tuzağa düşürülmüş gibi hissediyorum, sanki biri bana ilahi bir şaka yapmış, sanki hayatımı yanlış bir melodiyle dans ederek geçirmişim gibi."