Yazarın aslında körlükten kasttetiği şey gören gözlerin körlüğüdür . Körlük insanın olaylar karşındaki adaletsiz tavrı , sessizliği, vurdumduymazlığı , empatiden yoksun bir şekilde bakmasıdır. Körlük bir nevi insanın , vicadanın sesine kulak tıkamaksıdır.
Kitabı okurken gözlerimizin görmesinin bize ne denli değerli bir hediye olduğunu , gören körler grubuna dahil olmamak için görmenin de hakkının verilmesi gerektiğini özümsememiz ve görmeyen gözler için fazlasıyla empati duygusu yaşadığım bir kitap oldu. Kitapta ki karakterlerdeki gibi gözlerimin bir anda görmeme ihtimalini kitabı okurken fazlasıyla yaşadım .Körlük duyguyusunu , körlerin yaşadıkları zorlukları, karakterlerin yaşadıkları duyguları oldukça yoğun hissettiğim , etkili bir distopya .