"Yarın ve yarın ve yarın
Diyerek küçük adımlarla hayatın
Son hecesine kadar ilerler zaman.
Ölüm yolunda ilerlerken bütün dünlerimiz,
Geçmiş günlerimizdir sersemlere ışık tutan.
Sön, kısacık mum, sön! Hayat, yürüyen bir gölge;
Zavallı bir kukla, sahnede çırpınarak saatini dolduran,
Sonra bir daha esamesi okunmayan.
Bir aptalın anlattığı bir masal bu, sırf gürültü, patırtı;
Bir anlama geldiği de yok."
"Hepimiz bir hayatın en fazla yarısını yaşıyoruz, diye düşünmüştü. Yaptığımız seçimlerden oluşan, yaşadığınız bir hayat vardı. Bir de seçmediklerinizden oluşan, diğer hayat vardı."