Ah, bu erkekler! Hepsinde aynı gurur, aynı kendisini beğeniş.
Bizim de bir kalbimiz olduğunu,bizim de “mutlaka” isteyecek bir şeyimiz olabileceğini, bir türlü akıllarına getirmek istemiyorlar.
Bana öyle geliyordu ki, kendimi daha fazla okşanıp sevdirirsem, bu yeni bulduğum ana sevgisi gönlümün içine daha fazla sinecek, ileride geçireceğim yalnızlık ve hastalık günlerinde -hediye mendillerde kalmış kokular gibi- bana teselli olacak