Ahsen Polater
@Esinihanim
İlhamın kızından kesitler...
#kendineyazar
instagram.com/ahsn_p1?igsh=dW...
5 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
Bir Dünya Meselesi1000Kitap
Seydali'lerin, Bican'ların olduğu, tutunduğu yerdi hayat, ve en çok onlar yaşamak istemişti hiçbir şey yaşayamazken. Süründüler hep hayatlarında, hayatlarını ararken. Hep bilmedikleri çatışmaları, direnişleri, güçlükleri buldular. Kendi içlerindeki apansız umutlara yelken açarken.
Bir görülen, duyulan, hissedilen hayat vardır bir de görüldüğü, duyulduğu, yaşanıldığı zannedilen hayatlar. Biz yaşarken içimizdeki yaşayan ölüleri göremeyenlerdeniz. Halbuki en çok görülmesi gerekenler de onlarken. Tıpkı yaşamı, hayatı hak edenlerin en çok onlar olduğu gibi. Biz bizlere öğretilen merhalelerden ibaretmişiz gibi görüp sayıyoruz olanı biteni. Oysa hayat, tam da görmediklerimizde, sayamadıklarımızda.
O görüp sayamadıklarımızda belkide Alem-i dünyaya ait bir değer yoktu ama paha biçilemeyen o saf mutlulukta yalnız onlardaydı. Minnet ve eziyet altında olanların dünyadan uzaklaşıp tek bir âlemi huzura gitmesi secde ve dua anı belkide yaşayanların hiçbir zaman bulamayacağı şeydi.
İnsanı insan yapan, İçindeki düştü, umuttu Hayatı da hayat yapan umudun insanıydı. İki rekat namaz kılıp dünyayı arkasına alandı. Ve en çok onlar anıldı, duyuldu, sayıldı. Ayaklar altına alınırken...
Yaşayamayan bizdik, yaşadığını zannederken.
Taptırmışlar bizi yarattıkları mabutlara, hepimiz kul, köle. Ayrılmış toplum sağ sol diye. Aşk, sevgi elem, keder, merhamet komamışlar insanımın yüreğinde..
Bırakmışlar ortada cansız Bicanlar! Bir can, mecal, hal... Kalmamış akıllarda insaf yapan, gönül alan. Ve eserde de bizi kendimizle, yüreğimizle baş başa bıraktığı kısımlarda buralar. Anlatırken, okuturken içten içe derince düşündürüyordu eser. Öyle yerler vardı ki evet, tamam işte tam da burada bitiyor derken, yeniden başlıyordu. Tıpkı Dünya gibi, Dünya meseleleri gibi.
Hiç biter miydi eksilir miydi?
Haşaa! Ne
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Nefsânî Şehirler
Sadettin Ökten Şehir nedir? Bir Yapı mıdır yoksa bir varlık mı? Yapı olarak görüldüğünde yıkılır, yakılır, bozulur, kirletilir. Çünkü yapılar daimî değildir, değişir. Fakat bir varlıksa eğer şehir, işte o zaman zenginleşir, güzelleşir, geliştirilir. Varlık bizden gelendir. Öz'den gelen, Öz'e gidendir. Bir kültürü, değerini, anlamını ifade edendir. Başlı başına bir medeniyettir. Fakat artık mazide kaldı medeniyet tasavvurunu yansıtan şehirler. Artık yerini içimizdeki Avm'lere", gökdelen (cik)- lere bıraktı. Koca koca binalar aldı kasabamızın, köyümüzün yerini. Seksek oynanılan mahallemizin yolunu, kapı önü sohbetlerimizi, komşuluk-insanlık değerlerimizi ve daha nice güzellikleri aldı götürdü "Nefsânî şehirler" ve bunu destekleyenler. Bizim olmayan, bize yabancı kalan medeniyetleri ve kültürlerini getirdiler, alın benimseyin dediler. Onca tevazuyu, güzelliği de yok ettiler.
Önce şehirler canvarlaştırıldı, sonra da içindekiler. Adına da "medeniyet" denildi. Sahi neresindeydi bunun medeniyet? Gözler mi kör oldu, akıl mı durdu, dahası yoktu. Çağın ihtiyaçları denilip geçildi.
"Gittikçe artıyor yalnızlığımız." Ama buna özgürlük, özgürüz diyoruz . Ne bir ahbap, ne bir komşu var etrafta, bize kalan yalnızca binalardaki tahta!
Bizler içimizdeki güzellikler ile vardık, birdik, beraberdik, kardeştik, kocaman bir aile idik. Ta ki yozlaşmış hayatlara varıncaya dek. Kapitalizmin etkisine kapılıncaya dek. Kul hakkı, tevazu, iyilik, komşuluk, edep, saygı nedir konuşmadan yaşardık. Sonra nefsânî şehirleri doğurdular ortaya, Zihniyeti değiştiren şehirler inşa ettiler. Hırs bürüdü herkesi, eğlence sardı bedeni ve kalbi. Oysa daha ezelden asıl mesaj belliydi;
"Hepiniz birden Allah'ın ipine (İslam'a) sarılın asla ayrılmayın."
"Dünya malını ehline terk ediniz. Zira ondan ihtiyacından fazlasını1000Kitap
Sadettin Ökten Şehir nedir? Bir Yapı mıdır yoksa bir varlık mı? Yapı olarak görüldüğünde yıkılır, yakılır, bozulur, kirletilir. Çünkü yapılar daimî değildir, değişir. Fakat bir varlıksa eğer şehir, işte o zaman zenginleşir, güzelleşir, geliştirilir. Varlık bizden gelendir. Öz'den gelen, Öz'e gidendir. Bir kültürü, değerini, anlamını ifade edendir. Başlı başına bir medeniyettir. Fakat artık mazide kaldı medeniyet tasavvurunu yansıtan şehirler. Artık yerini içimizdeki Avm'lere", gökdelen (cik)- lere bıraktı. Koca koca binalar aldı kasabamızın, köyümüzün yerini. Seksek oynanılan mahallemizin yolunu, kapı önü sohbetlerimizi, komşuluk-insanlık değerlerimizi ve daha nice güzellikleri aldı götürdü "Nefsânî şehirler" ve bunu destekleyenler. Bizim olmayan, bize yabancı kalan medeniyetleri ve kültürlerini getirdiler, alın benimseyin dediler. Onca tevazuyu, güzelliği de yok ettiler.
Önce şehirler canvarlaştırıldı, sonra da içindekiler. Adına da "medeniyet" denildi. Sahi neresindeydi bunun medeniyet? Gözler mi kör oldu, akıl mı durdu, dahası yoktu. Çağın ihtiyaçları denilip geçildi.
"Gittikçe artıyor yalnızlığımız." Ama buna özgürlük, özgürüz diyoruz . Ne bir ahbap, ne bir komşu var etrafta, bize kalan yalnızca binalardaki tahta!
Bizler içimizdeki güzellikler ile vardık, birdik, beraberdik, kardeştik, kocaman bir aile idik. Ta ki yozlaşmış hayatlara varıncaya dek. Kapitalizmin etkisine kapılıncaya dek. Kul hakkı, tevazu, iyilik, komşuluk, edep, saygı nedir konuşmadan yaşardık. Sonra nefsânî şehirleri doğurdular ortaya, Zihniyeti değiştiren şehirler inşa ettiler. Hırs bürüdü herkesi, eğlence sardı bedeni ve kalbi. Oysa daha ezelden asıl mesaj belliydi;
"Hepiniz birden Allah'ın ipine (İslam'a) sarılın asla ayrılmayın."
"Dünya malını ehline terk ediniz. Zira ondan ihtiyacından fazlasını