Uzanabileceğiniz mesafenin az ilerisinde bir çatlakta, tatlılıkla mavi mavi titreşen mutluluğun ölümcül çiçeğine siz de uzandıkça önünüzdeki dehşet verici koca boşluğun korkuyla farkına varırsınız ve biraz daha uzanacak olursanız dipsiz bir kuyu gibi oraya kaçınılmazcasına yuvarlanırsınız. Birbiri ardınca çiçekler toplarsınız fakat hiçbiri o çiçek değildir.
“Nitekim zıttıyla gözümüze sokulmadan içinde bulunduğumuz gerçek durumu asla göremiyor, hep fazlasını istemekten sahip olduğumuzun degerini bilmeyi beceremiyoruz!”
Sayfa 153 - Türkiye İş Bankası Yayınları·Kitabı okudu