Bir dur...
Kendine bak.
Bunca aciya, hayal kirikligina, kalp
yorgunluguna ragmen hala buradasin.
Ayaktasin. Güçlü, nazik, kirilgan ama bir o
kadar da dirençlisin. Karanlk günlerde bile
içinde hala sönmemis bir umut var. Her seyin
seni yikmak istedigi anlarda bile, sen yeniden
baglanmayi seçtin. Sana ögretilenleri degil,
hak ettigin hayati kurmaya çalisiyorsun. Ve
bu seni siradan biri degil, gerçek bir savasçi
yapiyor. iste tam da bu yüzden, her düsüsün
ardindan yeniden ayaga kalkmayi ögrendin;
çünkü sen, yikilmak için degil, var olmak için
yaratildin...