Erkek tahakkümü görmeden, tabii olarak büyüdüm. Mektepte kız arkadaşlarımın miskinliği, emelleri beni daima tiksindirirdi. Hiçbir şeyi, kendimi erkeklere beğendirmek için öğrenmedim. Hiçbir zaman erkeklerin önünde kızarmadım ve onlardan bir iltifat beklemedim.
Çenesi titrediği halde acısını göstermek istemiyordu.
“İyiyim ben” dedi usulca, porselen kırıklığındaki bir sesle. “İyiyim. İyiyim. İyiyim.” “her iyiyim” ile birlikte ağlamaya biraz daha yaklaşıyor.