"Komutanım." dedim düz tutmaya çalıştığım sesimle. "Bir gün yine eğitimdeyken Akın amcama, eğer bir erkek sırf beni kadın olduğum için küçümserse ne yapmam gerektiğini sormuştum."
Söylediklerim ilgisini çekmiş olacak ki yüzümün tamamını görmek ister gibi biraz geri çekildi. "Ne dedi?"
Dudaklarımda muazzam bir kıvrım şekillendi. "Dedi ki... Sen de durumu eşitle."
Serin kış bahçelerinde yeşile bırakırken kendimi,
Gülümsüyordun ya oradan bana,
Kokun sarıyordu odayı.
Olmazsa yaşayamam dediğim o kokun,
Koklamaya doyamadığım,
Portakal çiçeğimsin,
Ömrümsün.
Gözlerinin kuytusunda yaşamak istiyorum.
Kelebeğin ömrü kadar olsa bile yaşamak,
Çimene konmuş çiğ taneleri gibi kırılgan ellerini tutmak,
Ama hiç bırakmamacısına tutmak.
Koklamaya doyamadığım portakal çiçeğimsin,
Ömrümsün…