Sevgimizin kaynağı üstün bir nitelik olmasa bile çocukluğumuzda bizimle olanlar her zaman için zihnimiz üzerinde daha sonraki dostlarımızın pek edinemeyecekleri bir güce sahiptirler. Daha sonra nasıl değişim geçirirse geçirsin asla silinip gitmeyen çocukluk hâlimizi bilirler ve davranışlarımızı muhakeme ederken niyetimizin ne olduğunu herkesten daha iyi anlarlar.
Bu harika öyküler ben de tuhaf duygular uyandırmıştı. insan gerçekten de hem böylesine kudretli,erdemli ve muhteşem hem de bu kadar acımasız ve aşağılık mıydı?