Sevgimle doldurduğum satırlar,
Hatırlar mı acaba beni
Hani yalnız gecelerimin dostu
sessiz sakin duygularımın yoldaşı
kimsesiz gecelerimin dostu
kalemim kağıdım...
sensiz geçen birkaç yıl...
Kimsesiz kalmış bir çocuk misaliydim
kalbim sessiz köşesine silmişti
çığlıklarım sizi beklerken
sesime duyan bir tek sensin.
Hani biri yaz güneş altında kırılan
kolum sizden uzaklaşmıştı ya
onun bile gözleri yaşlandı yokluğunuzda.
Kağıdım, kalemim yokluğunda yok olduğum
sensiz geçebilecek her an zifiri karanlık
Sensiz olmuyor sensiz sessiz bu yollar
anlatacak kimsem yok...
Hayallerim yoksun şimdi buralarda.
ESMA OĞUZHAN