Esma Özcan
@EsmaOzcan
Bir yangını söndürmenin yolu yoksa o yangını güçlendirmek daha mantıklıydı. Bazen yavaş yavaş yanmaktansa verdiği birden yanıp kül olmak gerekirdi.
Sayfa 188
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yalnızlığın belli bir hacmi yoktu ve bulunduğu ortamın şeklini alıyordu, yaşanılan ev ne kadar büyük olursa hissedilen yalnızlık da o kadar büyük olurdu.
Sayfa 177
Güçlü insanların neden zaafları olmadığını anlıyordum, eğer bir zaafın varsa gücünü elinden almak için o zaafı kullanıyorlardı.
Sayfa 149
Kayıp, karanlıkta yetişirdi. Şehvet, karanlıkta can bulurdu. Ölüm satırları, karanlıkta kaleme alınırdı. Yenilginin çığlığı, karanlıkta duyulurdu.
Ve o benim üzerime çöken karanlığımdı.
Sayfa 104