Neresinden bakarsan bak,anlamazsın.Olanlar ve bitenler vardır.Elinden gelmeyen şeyler vardır.Tek çare zamandır.Kendini koltuğa bırakıp gözlerini kaparsın.Zamanı daha hızlı İlerletebilmek için tek tek saniyeleri sayarsın.
Sayılar benim için hiçbir şey ifade etmiyor. Az önce olmasıyla on sene önce olması arasında bazen hiçbir fark olmuyor. Çünkü bilirsiniz takvimlere bakarak tayin edilen zaman sadece buz gibi  matematiktir. Oysa özlemekler  sayılmaz. Özlemekler bilhassa yalnız kaldığınızda gelir suratınıza kürekle vurur.
Bir vadeden sonra aileyle yaşamak dünyanın en anlayışlı insanları olsalar bile kötü geliyor. Tuhaf bir başarısızlık hissi.Yerimi bulamadım ,kendi ayaklarımın üstünde duramadım demek gibi