“Şuna inanıyorum:Tek bir insanın özgür kaşif zihni dünyadaki en değerli şeydir ve şunun için savaşırım;zihnin yönlendirilmeden istediği yönde ilerleme özgürlüğü.Ve şuna karşı da savaşmam gerekir:Bireyi sınırlandıran ya da yok eden her fikir.”
“Bir zamanlar insanlar uçkuruna sağlamdı.İnsanların özgürlüğü buharlaşıyordu.Çocukluk bile matah değildi artık eskisi gibi değildi.O zamanlar tek dert iyi bir taş bulmaktı.Eskimiş pabucu keserek yapılan sapanla kullanılacak yuvarlak değilde suyun biçimlendirirdiği yassı bir taş.Ne olmuştu bütün iyi taşlara,bütün o
basitliğe?
“Dünya değişiyordu.Tatlılık kalmamıştı,fazilet keza.Çürüyen bir dünyaya tasa sızmıştı.Kaybolan neydi,terbiye,rahatlık ve güzellik mi?Hanımlar artık hanım değildi. Beylerin sözüne güvenilmiyordu.”