Çiğnemeden yuttuğumuz lokma gibi. Hep aynı, hep aynı. Her hafta birbirini kovalıyor ve hayat çok hızlı geçiyor, onu durdurup yavaşlatmazsak yaşadığımızı hissedemiyoruz. Hep aynı şeyler olunca zamanın bir manası kalmıyor. Arada mola vermeniz, tabiatı teneffüs etmeniz, rutini kırmanız, tefekkür etmeniz lazım.