Tefekkür sahipleri yere, göğe bakarak hikmetli düşüncelere dalarlar.
Bunun sonucu olarak Hazreti Peygamber’in şu duasındaki hikmetten nasiplenmeyi umarlar:
“Yarabbi hakkındaki hayretimi artır.”
Acı bir alışkanlık, bir tiryakilik olmuşsa eğer, yitirilen her şey için birbirimize veya yapamıyorsak kendimize sızlandırıcı yakınışlarda bulunacak ve kendi kabuğumuza çekileceğiz. İçe kapanışın bol bol icat edeceği şey ise yeni acılardan, uydurma, hastalıklı acılardan başka ne!
“Çağdaşlık ve medenilik diye algılananla, gerçekliğin birbiri adına veya başka bir şeyler adına bu kadar maskara edildiği başka devirler olmuş mudur acaba? Hiç kimse ‘işte medenilik budur’ demesin. Zira medenilik hiçbir zaman değişmemiştir.”