“Bir çitin iki tarafı vardı; biri düzenin, biri zulmün... Ama çocuk kalplerin ne nefretle ne sınırlara ihtiyacı vardı. Bruno ve Shmuel’in dostluğu, bize dünyadaki en kirli savaşların bile masum bir gülümsemeyle sarsılabileceğini hatırlattı.
Bu kitapta sadece bir hikâye okumadım… İnsanlığın vicdanına gömülen sessiz bir çığlığı duydum.”