Esra
@Esrasahaf2
Şu anda okuduğu kitap
Mutsuz olmaya hakkınız var mı?
"Asil, ilaçlarını aldın mı? Almadın değil mi? Hepsi mutfakta..."
"Benim ilaca ihtiyacım yok anne. Benim duyguya ihtiyacım var. Mutsuzluğa."
Annen sevmiyordu. Hiçbir şeyi ve hiç kimseyi. Çünkü onun hiçbir zaman kendine ait bir evi olmamıştı. Sahip olduğu tek miras bedeniydi. Ve bu, annene yetmiyordu.
Oysa ne babandan güçsüz ne de babandan güçlüydü. Gerçeği görememesinin nedeni, evin babana ait olmasını unutamamasıydı. Anneni eve alan babandı. "Git!" diyebilecek olan da oydu. Oysa demeyecekti. Demezdi. Çünkü baban anneni seviyordu. Annense anlamıyordu.
Zamana güven. Yaşarken asla varamayacağın yerlere seni sadece o götürür. Oku ve zamana bırak.
Sadece oku. Oku ve zamana bırak. Sayesinde var olduğumuz zamanın seni taşımasına izin ver. Unutma ki zaman gidecek yeri olmayanların evidir. Sadece zaman onları ileriye taşır.