Her zaman mutlu olmak zorunda değilsin, her daim gülmen imkansız, sürekli neşe dolu olmana ve güçlü durmana gerek yok...
İnsansın sen kalbinde üzüntü de var mutluluk da, endişe de var huzur da her daim tebessüm etme çalışma yorulursun.
İzin ver kendine, hatırlat olağanüstü bir varlık değilim ve üzülebilirim diye. Çok duygusal olmakla ince bir ruha sahip olmayı karıştırma. Kalp kırıklarını parçalanmış bir vazonun kırıntıları gibi toplayıp durma ayağına da batsa bırak narin bir vazoyu kırmadan dökmeden orada tutmaya çalışma. Böylesine zarif bir kalbin kırılmaması için uğraşma o kırılır sonra gün gelir yeniden toparlanır. Kalp budur kimisinde narin kimisinde zalim...
Her zaman mutlu değiliz her zaman üzgün de değiliz ama bunu bildikçe biz her zaman "insan"ız.