Esra
@Esready
Ankara
18 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Umudunu Kaybettiğin Anda, Artık Bir Ölüden Farkın Yok Demektir."Bilim Kurgu Distopya
Bir virüs insan ırkını yok olmanın eşiğine getirdiğinde geriye kalan tek insanların yaşadığı şehir olan Oasis kanında X geni bulunanlar safkan olanları bir duvarla birbirinden ayırır. Çünkü X geninin etkinleşmesi halinde kalan son insanlar da yok olacaktı...
Hastalıklı geni bulunduranlar zor şartlarda bir hapishaneden farkı olmayan koğuşlarında yaşar. Oasis dışında yaşayanlarin olmadığına inanarak 17 yaşına kadar gelen Quancy Emerson da bunlardan biridir...
Bir gece ona Oasis'in dışına çıkabilecekleri duvarların elektriğinin kesileceğini söyleyen Bea ile Oasis'ten kaçar Quancy hayatının nereye sürüklendiğinden habersizdir.
Tek solukta okudum efsane bir Distopya örneği.
Bambaşka Bir Gelecek
Kitabımız Zaman Gezgini'nin zaman makinesi ile bir yolculuk yapmasıyla başlıyor. Hikayeyi onun ağzından okuyoruz. Bilim kurgunun sıra dışı bir örneği aynı zamanda okurken H. G. Wells'ın hayal gücüne hayran kalmamak mümkün değil çünkü geleceğe giden Zaman Gezgini öyle şeyler anlatıyor ki kimi zaman dehşete kapılıyorsunuz kimi zaman şaşkınlıkla, soluksuz okuyorsunuz.
Zaman Gezgini'nin gelecekteki insan ırkının evrildiği son noktayı gördüğü ve bilimin ve teknolojinin çok daha üst seviyeye çıkacağını tahmin ettiğimiz uzak gelecekte insan beyninin hatta insan faktörünün işlevini yitirdiğini gördüğü satırları dehşete kapılarak, ağzım açık bir vaziyette okudum.
Geleceğe giden karakterlerin yazdığı pek çok kitaptan farklı olarak bu kitapta gelecekte karşılaşılan şeyler çok daha gotik, gizemli ve fantastik. Kurgusu oldukça etkileyici...
Ve tabi ki H. G. Wells'ın diğer kitaplarını da çok yakında okuyacağım.
Zihin Ve Satranç
Satranç kitabını daha yeni okuyor olamam bana bile şaşırtıcı geldi. Zaten bir solukta okudum ve çoktandır okumuş olamam gerektiğini düşünüyorum.
Başlangıcında sıkılacağımı düşünmüştüm (fark ettim de birçok şeye ne kadar önyargılı yaklaşıyorum.) Ama hiç öyle olmadı Dr. B.'nin hikayesini okurken resmen nefesimi tuttum. Hele hikayenin sonları en heyecanlandığım kısımlardı. O hücrede onunla beraber cinnet geçirecektim az daha. İnanır mısınız kitap ne anlatıyorsa ben yaşamış gibi hissettim. Anlattığı her bir cümle bana onun hissettirdiklerini hissettirdi. Sanki o hücre benim kendi odamdı bir ara içeride hava kalmamış gibi hissettiğim için başka bir odaya geçmeyi bile düşündüm...
Satranç oyununun psikolojik bir rahatsızlığın başlamasında etkili olması ve doktorun hücrede yaptığı gibi gemideki oyunu da zihninin içinde oynaması bence en etkileyici kısımlardı. Gerçek bir hikayeden alınmış gibiydi.
Stefan Zweig oldukça güçlü bir kaleme sahip...
Mutlaka okuyun.. ♡Satranç
Ölüme Giderken Şarkılar Söylediğini Duyduğumda Onunla Gurur Duymuştum...
Son Kelime tıpkı Liste'de olduğu gibi bana pek çok şeyi aynı anda hissettirdi.
Letta'nın dili korumak adına verdiği mücadele ve art arda çözülen gizemler kitabı daha ilgi çekici hale getirdi.
Önceki kitapta- Liste'de- yarım kalan olaylar, mesela Letta'nın anne ve babası, bu kitapta çözüme kavuştu. Noa'nın ölümü beni çok sevindirmişti ama yerine geçen Letta'nın teyzesi aynı zamanda Noa'nın karısı olan Amelie tüm işleri daha da zorlaştırdı ve buda kitabı daha heyecanlı hale getirdi.
Ama pek hoşuma gitmeyen bir nokta var oda şu ki; bazı olaylara karşı verilen tepkiler bana çok "donuk" geldi.
Mesela annesini bulduğunda sanki yıllardır değil de iki gündür görüşmemişler gibiydi.
Yada Letta'nın başına birşey geldiğinde Marlo hiçbir şey olamamış gibi davranıyordu ve buda Marlo sanki Letta'yı umursamıyor gibi gösteriyordu oysa ki en sevdiğim sahneler bu ikilinin sahneleriydi ve Letta Marlo'yu gerçekten seviyordu.
Bu açıdan anne-kızın kavuşması, Marlo'nun Letta için endişelenmesi ve buna benzer olaylara daha iyi diyaloglar yazılsa iyi olurdu ama Patricia Forde'nin muhteşem kurgusuna diyecek lafım yok.
Üstelik dilin önemini ve iklim değişikliğinin harap ettiği bir dünyayı konu alan bu yapıt içinde barındırdığı gizemli havasıyla distopyanın en benzersiz örneklerinden.
Önce Liste'yi ardından Son Kelime kitabını okursanız olaylar çok daha anlam kazanacak...Cesaret
İyi De Ben Kimim?
Puan vermedi
Açıkça söylemem gerekirse çok beğendiğim bir kitap değil. Liseye giden bir genç kızın ergenlik döneminin sorunlarından, popüler olma çabasından, hayatı sorgulamasından bahsediyor. Yalnızlık çeken ve sıra dışı bir karakter gibi görünen Ada "kendin olmak" çabası içine giriyor ve etrafını tıpkı bir okyanusun adanın etrafını çevrelemesi gibi çevreleyen onlarca sorun ile uğraşıyor.
Konudan konuya geçiş yapan ve net bir olay üzerine değil parça parça verilmiş olaylar üzerine kurulu.
Ben okurken biraz sıkıldım ve pek haz almadım. Ama nihayetinde "ergen" bir kızı konu alan ve bir sorunun çözümünü göstermeye çalışan bir kitap...
Ada karakterinin "kendin olmak" yolunda attığı adımları görebileceğiniz ve Carpe Diem seviyorsanız tercih edebileceğiniz bir kitap.
Son olarak basit bir anlatımının olduğunu söylemeliyim ama bana kalırsa bu basit anlatım kitabı sadeleştirmek yerine fazlasıyla basit göstermiş.