Satranç kitabını daha yeni okuyor olamam bana bile şaşırtıcı geldi. Zaten bir solukta okudum ve çoktandır okumuş olamam gerektiğini düşünüyorum.
Başlangıcında sıkılacağımı düşünmüştüm (fark ettim de birçok şeye ne kadar önyargılı yaklaşıyorum.) Ama hiç öyle olmadı Dr. B.'nin hikayesini okurken resmen nefesimi tuttum. Hele hikayenin sonları en heyecanlandığım kısımlardı. O hücrede onunla beraber cinnet geçirecektim az daha. İnanır mısınız kitap ne anlatıyorsa ben yaşamış gibi hissettim. Anlattığı her bir cümle bana onun hissettirdiklerini hissettirdi. Sanki o hücre benim kendi odamdı bir ara içeride hava kalmamış gibi hissettiğim için başka bir odaya geçmeyi bile düşündüm...
Satranç oyununun psikolojik bir rahatsızlığın başlamasında etkili olması ve doktorun hücrede yaptığı gibi gemideki oyunu da zihninin içinde oynaması bence en etkileyici kısımlardı. Gerçek bir hikayeden alınmış gibiydi.
Stefan Zweig oldukça güçlü bir kaleme sahip...
Mutlaka okuyun.. ♡
