İki yıl evvel bir parça namusluydu. Geçen yıl bazan, vesile düştükçe, utanıyordu. Bu sene artık utanma mutanma kalmadı. Ne kadar namusu varsa paraya kalbetti! Yükte hafif, pahada ağır ne rezalet ararsan onda bulursun!
On padişahın aldığını bir padişah verdi; aldırmıyor, uyuyorsun. Hoca! Hoca! Fennin çelik dişi dinin çürük kafasını delik deşik etti, Sinan kalfanın kubbesi altında Allah'ı arayan bir sen kaldın, bir de Kör Hafız! Asır, tek din, tek mabet asrı!
Bir taraftan da Adnan, herkesin ittifak ettiği fikirleri kabul ederse başkasının elbisesini giymiş bir uşak gibi olacağını sanıyor, bu adamları aksi cevaplarla kırıyordu.