Ahmet Mithat Efendi'nin yaşadığı dönemdeki çarpık toplum yapısı adına, toplumu eğitmek üzere kaleme aldığı eserlerinden biri "Henüz 17 Yaşında". Öyle ki kimi zaman karakteri konuştururken birden ses değişimi yapıp kendi düşüncelerini zikretmekten geri durmuyor. Günümüzde kaybedilen bazı büyük fedakarlıkların kitapta yer alması yorumunuzu biraz bu kadar da olmazcasına dönüştürebilir. Bunun yanında nispeten akıcı bir anlatıma sahip olduğu da söylenebilir. Nitekim malum sınavlara hazırlananlar için içeriğin akılda kalması doğrultusunda okumak istenildiğinde çabuk biten bir kitap olduğunu söyleyebilirim. Keyifli okumalar...
Reklam
Dan Brown...
İlk kitabını ortaokul seviyesindeyken okuduğum ve sonrasında bütün kitaplarının müptelası olduğum yazar.
Öncelikle Hristiyanlığın kadim ve modern zamanları ile efsanevî söylentilerini, modern ve geleneksel sanat ile harmanlayarak yazmış ve hatta birden fazla eser çıkarmıştı. Gelgelelim eserin baş kahramanı Robert Langdon'un akademik yönü dolayısıyla baş kahraman olduğu kitaplarda aynı konular benzersiz bir kurgu ile kaleme alınmıştı.
Başlangıç'ta ise yazar, en son anlattığı dönemlerle başlayıp modern ve postmodern zamana doğru bir akış yakalamış. Hayranı olduğum sanat-din-bilim üçgenini yine benzersiz bir kurgu ile işlemiş. Önceki kitaplarında geçmişin sırlı mekan ve anlatılarına yer veren yazar, bu kitapla bir akış içerisinde günümüzü aşmış. Gerek bilgi birikimi gerek kurgusu gerekse de bilgiyi işleme şekli muazzam.
Dan Brown'un her zamanki işleri işte...
Başından ifade edeyim: Mevcûde'nin Çekilmez Hoppalığı'nın ne olduğunu merak ederek başlamıştım. Gel gör ki kitap beni, en sevmediğim duyguya her sayfasında muhattap etti: Narsizm. Bencilliğin hat safada olduğu, her türlü hırsızlığın haklı sebeplere dayandırılarak övüldüğü dahası hayranı olduğum sanatın her dalına dair ortaya konulan farklı görüşlerin yer aldığı bir kitap. Senin olmayacak olana ısrarla uzattığın o elin, hep senin mi kalacak sanıyorsun, insanoğlu? Bilmiyorum. Dahası işlenen konular içerisinde mitlere de yapılan atıflar, kitabın anlam dünyasını genişletmiş. Sevmediğim karakter yapısına sabırla maruz kalmayı öğretti bu kitap bana. Sevmedim diyemem. Körü körüne yazar hayranı olmak halini bi' düşündüm ama... Minnet duyuyorum efendim...
Mitolojinin ne olduğuna, diğer metin türleri arasındaki yere, din ile bağlantısına, Türk Mitolojisi'nin diğerleri arasındaki durumuna dair kapsamlı ve aynı zamanda akıcı içeriği ile insanı sıkmadan, yormadan, açık ve net bir şekilde anlatan kitap. Mitoloji ilgililerinin okuması gerektiğini düşündüğüm bir el kitabı.
Emeği geçene saygıyla...
"Aptal" dedi delikanlı. "O kadarını biz de anladık."
Kitap bitti. Bitirdim diyebilir miyim? Bilmiyorum. Kitap boyunca kâh Hikmet'im sanıyordum kâh Sevgi yahut Bilge. Zaman geliyor, sanki onunla birlikte benim de zihnim dile geliyordu. Benim düşüncelerimle onunkiler çarpışıyor ve ben kaybediyordum. Hikmet gibi kaybediyordum. Kendimi kaybediyor, Hikmet'e yeniliyordum. Hikmet zayıf mıydı? Ben güçlü müydüm? Bunun bir sıfır noktası var mıydı? Oyunlar ne zaman başlıyor, ne zaman bitiyordu?
Kitap bitti, ben de incelerim, diyemem. Bütün bilgi birikimi, zihni, duygusu, karmaşası ve tamamen insandan ibaret oluşu ile benim dünyamı kucaklayan bir evren gibiydi sanki. Ben bir parçasında asılı kalmış, bir balkonundan düşüp kalacağım yeri bulamamıştım. Nihayetine eren bir kitap olamadı benim için. Bu iyi bir şey mi? Benimle birlikte yaşar gider belki. Bilemiyorum.
Sanırım o, herkesin az bilip çok benimsediği "felsefe"ye daha çok yaklaştım gibi hissediyorum. Milyonlarca hikmeti aklım, mütemadiyen sevgiyi gönlüm alamaz sanıyorum. Daha çok okumak ama daha az düşünmek istiyorum, kayıp düşmemek için...
Reklam