Ve ben artık kimseyi sevemeyecek kadar hissiz, kimseye bir daha kırılamayacak kadar güvensizim. Beni bu düşüncelere iten ve duygusal iflasımda emeği olanları Allah'a havale ediyorum. Yoruldum dedikçe bana yokuş olanlar, dinlendiğimde yanımda belirsin istemiyorum. Güvendiğim insanların bana hayal kırıklığı olduğunu düşününce, şu kelamı aklıma getiriyorum; "Canı yanan sabretsin. Canı yakan canının yanacağı günü beklesin. "İlahi adalette hesaplar incedir, canımı yakanların canının yanacağı günleri bekliyorum."