Esma
@Essaraa
Farewell, my dreaded fear. Thank you, but I'm out of here now.
Reklam
Evin kapısı yoktu, kâğıt duvarlarda gölgeler hiçbir gürültü çıkarmadan bir belirip bir yitiyorlardı. Bir yaşam değildi bu; bir ad vermek gerekirse tiyatro denebilirdi.
Nereye giderse gitsin, sanki özel bir kurala uyarcasına koşulsuz ve kusursuz bir yalnızlık içinde gidiyordu bu adam.
Yaşamı yağmur olmuş yağıyordu gözlerinin önünde, sessiz bir gösteriydi bu.
Yaşamına tanık olmayı seven, tam anlamıyla yaşamak için gösterilecek hırsı yersiz bulan insanlardan biriydi o. Bu tür insanların yazgılarını, çoğu kişinin yağmurlu bir günü izlediği gibi izlediklerini bilirsiniz.
Reklam