Esma
@Essaraa
Farewell, my dreaded fear. Thank you, but I'm out of here now.
Gitmeli, bir an önce gitmeli, diye düşünüyordu Giovanni; bu havadan, bu puslu gizemden uzaklaşmalı.
"Sis mi?" dedi Drogo inanmamış gibi.
"Sis sürekli kalmaz ki arada bir ufuk aydınlanıyor olmalı."
"Hemen hiçbir zaman aydınlanmıyor, kışın bile. Ama bazıları bir şeyler gördüklerini söylüyorlar..."
"Neler gördüklerini söylüyorlar? Neler?.."
"Hayal gördükleri kesin."
Kendisini bekleyen yaşamı düşünüyor; kendisini bu dünyaya, bu dağlara, bu yalnızlığa yabancı hissediyordu.
Annesi, bir daha hiç geri gelmemek üzere yitip gitmiş bir mutluluğu olduğu gibi koruyabileceğine, zamanın akışını durdurabileceğine, oğlu geri geldiğinde kapı ve camları açmakla her şeyin eskisi gibi olabileceğine inanıyordu.
Sonuçta, en güzel yıllarının, ilk gençliğinin belki de artık tükendiğini de fark etmekteydi. Ve sabit bakışlarla incelediği aynada, boşuna sevmeye çalıştığı yüzünde zoraki bir gülümseme görüyordu.